Acrylverf op textiel 75x 85 cm
Deze houtduif heb ik geschilderd op een stuk afgeknipt oud hoeslaken en vervolgens verfrommeld. Ik vind dat de houtduif een ondergewaardeerde status heeft. Duiven worden vaak als mindere dieren gezien. Grappig genoeg lijken ze dat zelf ook te denken. Ze zien er vaak betrapt uit. Als je oogcontact met ze maakt (met welke wilde vogels maak je nou regelmatig oogcontact?) denk ik altijd dat ze zwijgend 'sorry, sorry!' zeggen. Ze zijn onhandig groot, vliegen met veel lawaai en landen lomp. Hun nesten zien er niet uit. Maar intussen houden ze goed stand terwijl er steeds minder bossen zijn, het krioelt van de vijanden (zoals katten), en ze worden bejaagd. Bizar eigenlijk dat ze nog met zoveel zijn. Voor mij staan ze symbool voor de niet ambitieuze, niet opschepperige of haaierige types, die toch ontzettend succesvol zijn. Tijd om ze ook als succesvol te gaan zien.