Tranend oog

Acrylverf, textiel, katoengaren, ijzerdraad, 40 x 26 cm

Het maar voortdurende, meedogeloos wreed verpulveren van mensenrechten van Palestijnen knaagt aan me. Nachten lig ik wakker terwijl ik denk aan moeders zoals ik, die moeten zien hoe hun kinderen worden vernietigd, fysiek dan wel psychisch, door gewetenloze mensen. Dat Israel ongehinderd een volk kan vermoorden en martelen, inclusief de allerkwetsbaarsten, is een teken dat internationaal recht een lege huls is. In principe betekent dit dat we allemaal van ons menszijn kunnen worden gestript en als dat de juiste (of beter gezegd verkeerde) partij dat goed uitkomt. Ik doe mijn best om te protesteren, het voelt nooit genoeg. Voor één van de protesten heb ik deze ogen gemaakt die tranen bloeden. Het is misschien een beetje letterlijk, maar zo voelt het om machteloos te moeten blijven toekijken.